Archive for October 22nd, 2008

ตั้งใจจะเขียนเรื่องนี้มานานแล้ว ทีจริงเคยมีเรื่องพวกนี้อยู่บ้างแล้ว ใน Blog เก่าที่ Database มันหายไป แต่ใน Blog ตัวเก่ามันเป็นการเขียนแบบ Diary ธรรมดารายวัน ต้องติดตามอ่านทุกวันถึงจะรู้ที่มาที่ไป ตอนนี้ผมก็มาอยู่ไทยได้ก็เข้าสู่เดือนที่ 4 แล้ว

เนื้อหา Blog นี้ ผมขอเล่าเหตุการ์ย้อนถึงช่วงที่อยู่เบลเยี่ยมน่ะครับ เหตุการณ์หลายๆเหตุการเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิตเลย จะเขียนเท่าที่จำความได้นะครับ เรื่องมันนานมา 5 ปีแล้ว

เมื่อหลายปีก่อน ประมาณ 5 ปีที่แล้ว ผมเรียนที่ ร.ร. ปอเนอะทางภาคใต้ ตอนนั้น ประมาณ ม.4 ก็ได้ วีซ่า ไปเบลเยี่ยม ที่ขอโดยแม่ของผมเองนนี่แหละ ถ้าจำไม่ผิดก็ต้องรีบใช้สิทธิภายใน 3 เดือน ก็เลยไม่ได้เรียนให้จบ 4 ก่อน ต้องรีบไปที่เบลเยียมทันที

นั่งเครื่องบิน การบินไทยไปลงที่ แฟรงเฟิสประเทศเยรมัน เครื่องบินลงช้าด้วย ต้องรีบวิ่งไปต่อเครื่องวุ่นวายน่าดู ครั้งนั้นเลยได้ีโอกาสเดินที่พื้นรันเวย์ของแฟรงเฟิส ถือเป็นครั้งแรกที่ผมเหยียบยุโรปเลย อาการก็หนาวมากตอนนั้นประมาณ 3-4 ทุ่ม หนาวเข้าไปถึงเสื้อเลย เหมือนเราเข้าไปในช่องฟิช เลยแต่มันเป็นช่องฟิชที่กว้างจริงๆ 55+? แล้วก็ขึ้นเครื่องสายการบิน ลุฟตันซ่า ไปที่บรัซเซล
ไปถึงที่นั่นก็ไปเรียน ภาษาก่อนที่โรงเรียนมัธยมแห่งนึงในบรัซเซล โรงเรียนนั้นมีชาวต่างชาติเยอะมาก ส่วนมากจะเป็นพวก immigration? หรือพวกที่เข้าเมืองแบบผมนี่แหละ (เหอะๆ) ก็ไปเรียนที่ ชั้นเรียนที่เขาเรียกชื่อย่อๆว่า PM หรือ Primo เป็นชั้นเรียนสำหรับเด็กต่างประเทศจริงๆ เพราะจะเรียนเพื่อหัดพูด หัดใช้ภาษา ในโรงเรียนแห่งเดียวกันนี้ยังเป็นโรงเรียนปกติในระดับ มัํยมด้วย สอนถึง ม.6

ผมไปถึงเบลเยี่ยมใหม่ๆก็ต้องรีบเข้าชั้นเรียนเลย ทั้งๆที่เขาเปิดเทอมไป 3 เดือนแล้ว จำได้ว่าช่วงตอนไปถึงนั้นเป็นช่วงเดือนตุลาคม ที่จำได้ก็เพราะว่าเขาปิดเทอม 1 อาทิตย์ เป็นเทศกาล All saint day หรือวัน ฮัลโลวีนนี่แหละ ไปถึงก็ได้โอกาสพักสักระยะ ช่วงนั้นเป็นช่วงที่อากาศหนาวมากๆ จริงๆแล้วมันเป็นช่วงเริ่มต้นหนาวเอง พอ โรงเรียนเปิดเทอมก็ไปโรงเรียน เข้าห้องเรียนภาษา ซึ่งเราเรียนช้ากว่าเพื่อนมา 2-3เดือน แหนะ ก่อนเข้าห้อง อาจารย์หัวหน้าสายมั้ง ที่เค้ารับผิดชอบพวกนักเรียนแบบผมนี่ เขาก็สัมภาษอะไรของเขาไม่รู้ งงดีเหมือนกัน ฝรั่งเศสบ้างอังกฤษบ้าง ก็ตอบๆไปรู้เรื่องแหละ ตอนหลังผมเพิ่งมารู้ว่า อาจารย์คนนั้น เขาพูดอาหรับได้ด้วย เก่งจริงๆ….

เขาก็พาเข้าห้องเรียน ไปแนะนำตัวกับเพื่อนๆ ในห้องนั้นจะมีประมาณ 10 กว่าคน จัดโต๊ะเป็นตัว U เริ่มต้นเรียนเขาสอนอะไรผมไม่รู้นะ แต่ผมไปเรียน 3 เดือนหลังจากเพื่อนๆ ก็งงเหมือนกับว่าเพื่อนๆเขาพูดกันได้แล้ว จำได้เลยว่าเข้าไปตอนแรกครูที่สอนชื่อ มาดาม Cycil หรืออะไรสักอย่างนี่แหละ ตัวเล็กๆเสียงเล็กๆ น่ารักๆ เพิ่งรู้ทีหลังว่าเขาเป็นครูที่มาสอนแทน มาดาม ประำจำชั้นอีกคนนึง ซึ่งลาไปคลอด

ไปถึงเขาให้แนะนำตัว แต่ ไม่ให้ใช้ภาษาอื่นนอกจากฝรั่งเศส งงล่ะซิ ว่าแล้วจะแนะนำยังไงเน๊ียะ ภาษา ฝรั่งเศส ก็ไม่ได้ 555+
คือเขาไม่ยอมพูดภาษาอื่นกับเราเลยนระ ต้องฝรั่งเศสเท่านั้น ก็คือการสอนแบบบังคับเราต้องพูดให้ได้

เขาก็จะแนะนำเขาก่อนที่ละประโยค เช่น

Je m’appelle …….

แ้ล้วถามเราชื่ออะไร

แล้วเขาก็จะไกดิ์ให้

หลายประโยคเหมือนกันน่ะ

ผมว่าครูพวกนี้ต้องเป็นพวกที่มีความอดทนสูงมากเลย เพราะต้องสอนให้คนที่ัฟังไม่รู้เีรืื่องพูดก็ไม่ได้ ให้พูดได้เนี๊ยะ ต้องใจเย็นๆมากๆเลย เล่ามาถึงตอนนี้ก็มีประโยคนึงที่พอจำได้บ้างขำๆ คือเขาถามผมว่าบ้านอยู่ไหน

ผมเองก็รู้อยู่แล้วว่าเขาถามว่าอะไร แต่ปัญหาของผมคือผมไม่รู้จะตอบว่าอะไร เพราะไม่รู้ว่าบ้านผมอยู่แถวไหน ครั้นตอบไปว่าไม่รู้ เขาก็นึกว่าเราไม่เข้าใจ อธิบายใหญ่เลย วาดรูปบ้านก็แล้ว เพื่อนพูดอังกฤษให้ก็แล้ว อาหรับให้ก็แล้ว (เพราะเพื่อนอาหรับเขารู้ว่าเราพอรู้อาหรับบ้าง) ก็เข้าใจแล้วว่าเขาถามว่าอะไร แต่ไอย่านที่บ้านผมอยู่ผมไม่รู้จริงๆมันเรียกว่าอะไร จะบอกว่า ไม่รู้ เขาก็นึกว่าไม่เข้าใจ ชี้นิ้วมั่วหมดแล้วบอกอยู่นุ้น…? โอ้ย ใช้เวลานานมากกว่าจะพ้นคำถามขอนี้ได้ จะบ้าตาย

พอแนะนำตัวเสร็จก็เข้าสู่บทเรียนปกติันแรกที่เขาเรียนจำได้ว่าเขาให้ฟังเทปแล้วพูดถามเทพแล้วเขียนเติมคำที่หายไปในกระดาษที่เขาแจก ตอนนั้นผมยังอ่านภาษาฝรั่งเศสไม่ได้ พูดตามเทป แรกๆก็ดำน้ำสุดๆ ถ้าไม่พูดเขาก็ว่า คือพูดไงด็พูดไปเหอะ แรกๆ เดี๋ยวก็ดีเอง ถ้าเราเข้าใจคำเราก็พูดได้

การเรียนการสอนภาษาที่นี่จะมีหลายวิชาเหมือนกัน แต่เขาจะไม่พูดภาษาอื่นกับเราเลยนะ ฝรั่งเศสเท่านั้น เรียนๆไปก้เริ่มเข้าใจ

วิชาที่เรียนจะเป็น ฝรั่งเศส สนทนา ฝรั่งเศสไวยกรณ์ วาดรูป เลข พละ แต่ที่เรียนเยอะก็ฝรั่งเศสนี่แหละ

มีสอบเก็บคะแนนด้วยนะ คะแนนที่ได้เขา็จะเอาไปเทียบกับ วุฒิที่เราเรียนมาที่เทียบกับกระทรวงของเขาแล้วเอาผลการเรียนภาษาส่งไปให้กระทรวงประเมิณ แล้วเขาจะระบุชั้นเรียนมาให้เรา

ผมดีว่าผมได้ไปเรียนสายสามัญ ม.4 คนเดียวเลย สูงสุดในห้อง -*-

เพื่อนหลายๆคนได้ไปแค่ ม.3 สามัญ

บางคนไม่มีสิทธิไปสายสามัญ ต้องไปสายอาชีพ เพราะคะแนนเลขของเขาต่ำมาๆ

เอาเป็นว่าผมได้ไปชั้นเรียนสูงสุดเลย เพราะปััจจัยหลายๆเรื่องคือ เทียบวุฒิมาสูงแล้ว ยังมีคะแนนที่เรียนชั้น primo ดีอีก ไม่ใฃ่ว่าเก่งพูดนะ ขอบอกไว้ก่อนเลยว่า เรื่องการพูดภาษาฝรั่งเศสผมตอนนั้นห่วยสุดในห้องเลย