Archive for September, 2008

30th September
2008
written by


วันนี้ วันที่ 1 เซาวาน 1429 ตรงกับวันที่ 30 กันยายน
เป็นวันเฉลิมฉลองวันอีดิ้ลฟิตริ สำหรับพี่น้องมุสลิมทั่วโลก

วันนี้เป็นวันรื่นเริงของมุสลิมหลายๆประเทศทั่วโลก รวมทั้งที่ไทย
เมื่อคืนตอนฟังการดูดวงจันทร์ซึ่งจุฬาฯ ประกาศไปแล้วว่าไม่มีผู้พบเห็นในประเทศไทยจึงประกาศ ให้วันอีดตรงกับ 1 ตุลาคม
แต่พอดัเมื่อคืนที่ซาอุมีผู้พบเห็นดวงจันทร์ มุสลิมที่ถือทัศนะ การเห็นดวงจันทร์ไม่ว่าที่ไหนของโลก ก็นับวันนี้เป็นวันเริ่มต้นเดือนใหม่
แต่ก็มีอีกกลุ่มที่ยังคงยึดตามคำสั่งของสำนักจุฬาราชมนตรี ก็เลยทำให้ออกอีกไม่ตรงกัน (อีกแล้ว)

โทรไปหาเพื่อนๆบางคนก็ออกวันนี้ บางคนออกพรุ่งนี้

วันนี้ที่ ศูนย์กลางอิสลาม คนเยอะและแน่นมากๆ เต็มตัวมัสยิดและลานระเบียงเกือบล้นออกมา รวมทั้งพื้นที่ด้านล่างและห้องประจำที่จัดให้ผู้หญิงโดยเฉพาะก็เต็มเช่นเดียวกัน มุสลิมมะฮ์แต่ละคนก็แต่งตัวสีสันฉูดฉาดมากมาย แต่่ล่ะคนที่แฟชั่นกันสุดๆ สวยๆกันทั้งนั้น ฮ่า ที่เขียนนี่ไม่ใช่อะไร แต่ สะท้อนถึงสังคมมุสลิมว่าเดี่ยวนี้ผู้หญิงเป็นแบบนี้กันซะแล้ว ชุดฮิญาบ จะกลายเป็นชุดที่เพิ่มฟิตนะห์ไปซะแล้ว…
แต่ก็มีบ้าง มุสลิมะห์ที่ยังคงรักษาเจตนารมของอาภรณ์แห่งสววรค์นี้ไว้.. ใส่เป็นชุดผ้าดำยาวทั้งตัว มองแล้วก็แอบปลื้มใจอยู่คนเดียว :D

อีดปีนี้เป็นปีแรกเลยตั้งแต่จำความได้ที่ออกอีดที่ กทม. เพราะปกติตอนเล็กๆ จะลงใต้กลับไปออกอีดที่บ้านที่ต่างจังหวัด
ออกอีดที่ กทม สำหรับผมดูจะเงียบเหงาไปบ้างเพราะไม่มีเพื่อนหรือญาติมิตรอะไรที่ไหน ไม่ใช่ว่าไม่มีคนคบน่ะ แต่เปนเพราะเป็นคนพื้นฐานครอบครัวอยู่ต่างจังหวัด และผมก็ไปโตเอาต่างประเทศ ก็เลยไม่ค่อยมีเพื่อนที่ไหน จะมีบ้างก็เพื่อนๆที่เรียนมาด้วยกันตอน ม.ต้น กับเพื่อนของเพื่อน หรือเพื่อนที่รู้จักกันในเน๊ต อย่างวันนี้ ก็เจอลาตีฟา มา แหมๆ ยากเจอมานานเหมือนกันอยากรู้ว่าน่าาจะเป็นยังไงเมื่อก่อนเคยเห็นในรูปจำได้ว่าใส่แว่นกลมๆ วันนี้เลยได้เจอที่ ศูนย์กลางหลังละหมาดอีด ตอนเค้ากำลังจะกลับแล้วเกือบไม่ทัน ฮ่าๆ แล้วก็ไม่ผิดคลาด มาในอาภรณ์สีดำ ฮ่าๆ แอบปลื้มๆอยู่เหมือนกันมีเพื่อนเคร่งๆศาสนา น่าอิจฉาคนที่ได้คนเคร่งๆเป็นคู่ครอง ฮ่าๆ
ตอนแรกคิดว่าจะดูออกขึมๆ เพราะเป็นครูด้วย ที่ไหนได้ หน้าเด็กกว่าเราอีีก ทีเมื่อก่อนมาหาว่าเราเด็ก 55+
แต่ได้เจอแปปเดียว

ผมก็หมั่นดุอาอ์อยู่เสมอๆว่าอยากได้คู่ครองที่ดี เคร่งศาสนาเป็นอันดับแรก อย่างอื่นไม่เกี่ยง 55+ ไม่เกี่ยวจริงๆน่ะ รูปร่างหน้าตา ฐานะ ไม่เกี่ยงๆ แต่ถ้าอย่างอื่นดีด้วยก็ อัลฮัมดุลลิลาฮ์ :P อันนี้ก็คงต้องรอต่อไป

ออกจะไม่เรื่องมากเลยเนอะ 5555+ แต่ก็ไม่มีใครเอา สงสัยยังไม่ถึงเวลา 55+

เสร็จแล้ว ผมก็ออกตามหาพ่อที่พลัดหลงตอนใส่รองเท้าที่บันใด ฮ่าๆ แบบว่าคนเยอะมากๆ เดินยังเบียด เยอะจริงๆ
เจอแลวก็เลยนั่งกินน้ำชาคนล่ะแล้ว
แล้วนั่งรถกลับบ้าน ไม่ได้เยี่ยมใครเพราะไม่มีญาติ

สมัยก่อนตอนเด็กจำได้ว่า ตอนออกอีดที่ใต้ วันอีดจะเป็นวันที่รื่นเริงมากๆสำหรับเด็กๆ
เช้าๆจะไปละหมาด เสร็จแล้วก็เอาเงินมาซื้อของ ซื้อปะทัด ซื้อปืนแก็บ เอามาเล่นกันสนุกสนานเฮฮา
ไปเยี่ยมญาติทั่วหมู่บ้าน เข้าบ้านไหน อิ่มทุกบ้าน พอบ่ายๆก็ไปเที่ยว กันกับครอบครัว บรรยากาศนั้นยังจำได้อยู่เลย…
แต่พ่อบอกว่า เดี๋ยวนี้ที่บ้านที่ ตจว ไม่มีแบบนั้นแล้ว คนแก่ๆตายไปหมด คนรุ่นใหม่ไม่สนิทกันแบบคนแก่ๆ ก็เลยละหมาดเสร็จก็บ้านใครบ้านมัน

น่าเสียดายบรรยากาศเก่าๆ

ผมออกอีกที่ ยุโรปมาเกือบ 5 ปี
ก็ได้เห็นความแตกต่างของแต่ละที่บ้าง
อย่างที่เบลเยี่ยม ผมมักจะไปออกอีดที่ ศูนย์กลางอิสลามแห่งสหภาพยุโรป เป็นมัสยิดโดม สาม ชั้น คนเยอะมา
ส่วนมากจะเป็นอาหรับ
เวลาละหมาดเสร็จ เค้าก็จะให้สลามกันกอดและหอมแก้มกัน ซึ่งไม่รู้จักกันก็หอมกัน อย่างน้อยที่สุดก็ให้สลามกัน
ที่ ศูนย์กลางวันนี้ละหมาดเสร็จไม่เห็นใครยื่นมามือให้สลามเราเลย ฮ่าๆ

พอกลับมาที่บ้าน ที่ตึก สงสัยคงมีคนแอบตกใจน่ะ ฮ่าๆ ใครหว่าใส่ชุดขาวกับผ้าแดงมา ฮ่าๆ
ตอนออกจากบ้านก็ยังขำกับพ่อเลยว่า แอมออกตั้งแต่ยังไม่สว่าง ใครเปิดประตูตอนเดินหน้าห้องมา คนหัวใจวายตายเพราะเจอคนใส่ชุดขาวเดิน 5555+ นึกว่าผีหลอก

กลับมาถึงบ้านก็ นั่งโทรหาเพื่อนๆถามว่าออกอีดแล้วยัง
ก็มีหลายคนที่ออกพรุ่งนี้ ก็เลยบอกว่างั้นพรุ่งนี้ โทรไปหาใหม่ วันนี้ ขอพรให้เราก่อนละกัน เดี๋ยวพรุ่งนี้สลับกัน 555+

แค่นี้ก่อนล่ะกันครับ

ด้วยสลาม และ ดุอาอฺ

Previous