อาจเพราะพี่น้องมุสลิมในดินแดนต่างๆถูกกดขี่มากเกินไป..
หัวใจเราจึงไม่รู่สึกเจ็บปวดอีกแล้ว หากพี่น้องที่ไหนจะถูกข่มเหงอีก

อาจเพราะผู้คนในอิรักตายมากเกินไป..
หัวใจเราจึงไม่รู้สึกรู้สา หากจะมีข่าวว่าใครที่นั้นตายเพิ่มอีกซักคน

อาจเพราะความรุนแรงในภาคใต้เกิดขึ้นมากเกินไป..
หัวใจเราจึงหมดความห่วงใยต่อพี่น้องที่นั้นไปแล้ว

อาจเพราะการดูหมิ่นอิสลามแพร่หลายมากเกินไป..
หัวใจเราจึงเหน็ดเหนื่อยที่จะยืนหยัดปกป้องอิสลามต่อไป

อาจเพราะเสียงเพลงวนเวียนอยู่รอบๆตัวเรามากเกินไป..
หัวใจเราจึงไม่รู้สึกว่าการฟังเพลงเป็นสิ่งชั่วร้ายอีกต่อไป

อาจเพราะการเปิดเผยเรือนร่างเป็นที่นิยมมากเกินไป..
หัวใจเราจึงหมดความละอาย
เมื่อได้สวมใส่เสื้อผ้าออกไปให้ผู้ชายทำซินาทางดวงตา

อาจเพราะการคบกันระหว่างหนุ่มสาวเป็นเรื่องธรรมดามากเกินไป..
หัวใจเราจึงไม่รู้สึกกระดาก เมื่อคบเพศตรงข้ามมากกว่าเพื่อน
ทั้งๆที่รู้ว่าขัดกับหลักการศาสนา

อาจเพราะเราปล่อยให้ความผิดเกิดขึ้นต่อหน้าโดยไม่ยับยั้งมากเกินไป..
หัวใจเราจึงไม่คุ้นเคยกับการตักเตือน

อาจเพราะชาวนรกมีมากเกินไป(999คนจาก1,000คน)..
หัวใจเราจึงไม่รู้สึกเกรงกลัว หากจะต้องเป็นหนึ่งในคนหมู่มากนั้น

โปรดทราบเถิด…

สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าการทำความผิด

คือการที่หัวใจชินชากับความผิด จนไม่คิดว่ามันผิดอีกต่อไป

ฉะนั้นโปรดเช็ครำเรือแห่งอีม่านในหัวใจท่านอยู่เสมอ

ในท่ามกลางคลื่นลมของความชั่วร้าย

ความชินชาเป็นสิ่งอันตราย…

ซึ่งมันจะไม่นำเราไปสู่สิ่งใดนอกจากจุดจบอันน่าสะพรึงกลัว